mobilitate

Interlingua

Noun

mobilitate (uncountable)

  1. mobility

Italian

Etymology 1

Verb

mobilitate

  1. inflection of mobilitare:
    1. second-person plural present indicative
    2. second-person plural imperative

Etymology 2

Participle

mobilitate f pl

  1. feminine plural of mobilitato

Anagrams

Latin

Noun

mōbilitāte

  1. ablative singular of mōbilitās

Romanian

Etymology

    Borrowed from French mobilité. By surface analysis, mobil + -itate.

    Noun

    mobilitate f (plural mobilități)

    1. mobility

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative mobilitate mobilitatea mobilități mobilitățile
    genitive-dative mobilități mobilității mobilități mobilităților
    vocative mobilitate, mobilitateo mobilităților