mitomanka

See also: mitomanką

Polish

Etymology

    From mitoman + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /mi.tɔˈman.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -anka
    • Syllabification: mi‧to‧man‧ka

    Noun

    mitomanka f

    1. (derogatory, literary) female equivalent of mitoman (“mythomaniac”) (someone who suffers from mythomania)

    Declension

    Declension of mitomanka
    singular plural
    nominative mitomanka mitomanki
    genitive mitomanki mitomanek
    dative mitomance mitomankom
    accusative mitomankę mitomanki
    instrumental mitomanką mitomankami
    locative mitomance mitomankach
    vocative mitomanko mitomanki

    Further reading

    • “mitomanka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “mitomanka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • mitomanka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego