mistru
Norwegian Nynorsk
Etymology
Noun
mistru f (definite singular mistrua, indefinite plural mistruer, definite plural mistruene)
- (usually uncountable) disbelief
Verb
mistru (present tense mistrur, past tense mistrudde, past participle mistrutt/mistrudd, passive infinitive mistruast, present participle mistruande, imperative mistru)
- to disbelieve
References
- “mistru” in The Nynorsk Dictionary.
- “mistru”, in Norsk Ordbok: Ordbok over det Norske Folkemålet og det Nynorske Skriftmålet (in Norwegian Nynorsk), Oslo: Det Norske Samlaget, 1950–2016, →ISBN.
- “mistru” in Ivar Aasen (1873) Norsk Ordbog med dansk Forklaring