mirindu

Aromanian

Alternative forms

  • mirindedz, mirindedzu

Etymology

From mirindi, or possibly from Late Latin merendō, from Latin merenda. Compare rare/archaic Romanian merinda.

Verb

mirindu (third-person singular mirindã, participle mirindatã)

  1. to have a snack around 4-5 o'clock in the late afternoon

Conjugation

Conjugation of mirindu
long infinitive mirindari, mirindare
gerund mirindãnda
past participle mirindatã
singular plural
first second third first second third
indicative present mirindu mirindz, mirindzã mirindã mirindãm, mirindãmu mirindats, mirindatsã, mirindatsi mirindã
imperfect mirindam mirindai mirinda mirindam mirindats, mirindatsi mirinda
simple perfect mirindai mirindash, mirindashi mirindã mirindãm mirindat mirindarã
conditional present s-mirindarim s-mirindari, s-mirindarishi s-mirindari, s-mirindare s-mirindarim s-mirindarit s-mirindari, s-mirindare
subjunctive present s-mirindu s-mirindz, s-mirindzã s-mirindi, s-mirinde s-mirindãm, s-mirindãmu s-mirindats, s-mirindatsã, s-mirindatsi s-mirindi, s-mirinde
imperative present — mirindã — — mirindats, mirindatsã, mirindatsi —
  • mirindari / mirindare
  • mirindat