mirindu
Aromanian
Alternative forms
- mirindedz, mirindedzu
Etymology
From mirindi, or possibly from Late Latin merendō, from Latin merenda. Compare rare/archaic Romanian merinda.
Verb
mirindu (third-person singular mirindã, participle mirindatã)
Conjugation
| long infinitive | mirindari, mirindare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | mirindãnda | ||||||
| past participle | mirindatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | mirindu | mirindz, mirindzã | mirindã | mirindãm, mirindãmu | mirindats, mirindatsã, mirindatsi | mirindã |
| imperfect | mirindam | mirindai | mirinda | mirindam | mirindats, mirindatsi | mirinda | |
| simple perfect | mirindai | mirindash, mirindashi | mirindã | mirindãm | mirindat | mirindarã | |
| conditional | present | s-mirindarim | s-mirindari, s-mirindarishi | s-mirindari, s-mirindare | s-mirindarim | s-mirindarit | s-mirindari, s-mirindare |
| subjunctive | present | s-mirindu | s-mirindz, s-mirindzã | s-mirindi, s-mirinde | s-mirindãm, s-mirindãmu | s-mirindats, s-mirindatsã, s-mirindatsi | s-mirindi, s-mirinde |
| imperative | present | — | mirindã | — | — | mirindats, mirindatsã, mirindatsi | — |
Related terms
- mirindari / mirindare
- mirindat