miotacz

Polish

Etymology

    From miotać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmjɔ.tat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔtat͡ʂ
    • Syllabification: mio‧tacz

    Noun

    miotacz m pers (female equivalent miotaczka)

    1. (sports) thrower, pitcher

    Declension

    Declension of miotacz
    singular plural
    nominative miotacz miotacze
    genitive miotacza miotaczy, miotaczów
    dative miotaczowi miotaczom
    accusative miotacza miotaczy, miotaczów
    instrumental miotaczem miotaczami
    locative miotaczu miotaczach
    vocative miotaczu miotacze

    Further reading

    • “miotacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “miotacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)