mintája

Hungarian

Etymology

minta +‎ -ja (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmintaːjɒ]
  • Hyphenation: min‧tá‧ja

Noun

mintája

  1. third-person singular single-possession possessive of minta

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative mintája —
accusative mintáját —
dative mintájának —
instrumental mintájával —
causal-final mintájáért —
translative mintájává —
terminative mintájáig —
essive-formal mintájaként —
essive-modal mintájául —
inessive mintájában —
superessive mintáján —
adessive mintájánál —
illative mintájába —
sublative mintájára —
allative mintájához —
elative mintájából —
delative mintájáról —
ablative mintájától —
non-attributive
possessive – singular
mintájáé —
non-attributive
possessive – plural
mintájáéi —