minoratu

Latin

Verb

minōrātū

  1. ablative supine of minōrō

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /mi.nɔˈra.tu/
    • Rhymes: -atu
    • Syllabification: mi‧no‧ra‧tu

    Noun

    minoratu m inan

    1. genitive singular of minorat