minom

Norwegian Nynorsk

Etymology

From Old Norse mínum, masculine dative singular and dative plural of mínn.

Determiner

minom

  1. (dialectal) masculine dative singular of min
    Det er mange dyr på garde minom.
    There are many animals on my farm.
  2. (dialectal) dative plural of min
    Ho kjem til meg i draumom minom.
    She comes to me in my dreams.

See also

Declension of min
singular masculine feminine neuter
nominative-accusative min mi mitt
dative1 minom minne mino
plural masculine feminine neuter
nominative-accusative mine mina2 mine, mi
dative1 minom

1 Rare or dialectal. 2 Unofficial today.

References

  • “min”, in Norsk Ordbok: Ordbok over det Norske Folkemålet og det Nynorske Skriftmålet (in Norwegian Nynorsk), Oslo: Det Norske Samlaget, 1950–2016, →ISBN.

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmi.nɔm/
  • Rhymes: -inɔm
  • Syllabification: mi‧nom

Etymology 1

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Noun

    minom f

    1. dative plural of mina (“mine”)

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      minom f

      1. dative plural of mina (“face”)