minoic
Romanian
Etymology
Borrowed from Italian minoico.
Adjective
minoic m or n (feminine singular minoică, masculine plural minoici, feminine/neuter plural minoice)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | minoic | minoică | minoici | minoice | ||
| definite | minoicul | minoica | minoicii | minoicele | |||
| genitive- dative |
indefinite | minoic | minoice | minoici | minoice | ||
| definite | minoicului | minoicei | minoicilor | minoicelor | |||
References
- minoic in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN