miks

See also: Miks, Mikš, and mikš

Estonian

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmiks/, [ˈmiks]
  • Rhymes: -iks
  • Hyphenation: miks

Etymology 1

From Proto-Finnic *miksi, an archaic translative singular form of mis (“what”) (the modern form is milleks). Compare Finnish miksi, Ingrian miks and Votic missi.

Adverb

miks (not comparable)

  1. why
    1. Interrogative.
      Miks see küll nii on, et alati peab keegi kannatama? ― Why is it that someone always has to suffer?
    2. Relative, after a comma.
      Peeter teab, miks maakera pöörleb. ― Peeter knows why the Earth spins.
    3. In rhetoric questions, expressing regret, reproach or repentance.
      Miks ma küll pidin nii ütlema! ― Why did I have to say that!
    4. (with a negative pronoun or verb) Expressing acquiescence, agreement, possibility.
      Kas sa mind mäletad? – Miks ei mäleta. ― Do you remember me? – Of course I do. (literally, “Why don't [I] remember?”)
    5. (with the verb teadma (“to know”)) Expressing the ambiguity of a situation.
      Jooksis kes teab miks minema. ― (S)he ran away for whatever reason. (literally, “ […] who knows why.”)

Noun

miks (genitive miksi, partitive miksi)

  1. the question why
    Laps tuleb ikka oma miksidega ema juurde. ― The kid still goes to his mum with his why's.
Declension
Declension of miks (ÕS type 22e/riik, length gradation)
singular plural
nominative miks miksid
accusative nom.
gen. miksi
genitive mikside
partitive miksi mikse
miksisid
illative miksi
miksisse
miksidesse
miksesse
inessive miksis miksides
mikses
elative miksist miksidest
miksest
allative miksile miksidele
miksele
adessive miksil miksidel
miksel
ablative miksilt miksidelt
mikselt
translative miksiks miksideks
mikseks
terminative miksini miksideni
essive miksina miksidena
abessive miksita miksideta
comitative miksiga miksidega

Etymology 2

From English mix.

Noun

miks (genitive miksi, partitive miksi)

  1. (music) mix
Declension
Declension of miks (ÕS type 22e/riik, length gradation)
singular plural
nominative miks miksid
accusative nom.
gen. miksi
genitive mikside
partitive miksi mikse
miksisid
illative miksi
miksisse
miksidesse
miksesse
inessive miksis miksides
mikses
elative miksist miksidest
miksest
allative miksile miksidele
miksele
adessive miksil miksidel
miksel
ablative miksilt miksidelt
mikselt
translative miksiks miksideks
mikseks
terminative miksini miksideni
essive miksina miksidena
abessive miksita miksideta
comitative miksiga miksidega

References

  • miks in Sõnaveeb (Eesti Keele Instituut)
  • “miks”, in [EKSS] Eesti keele seletav sõnaraamat [Descriptive Dictionary of the Estonian Language] (in Estonian) (online version), Tallinn: Eesti Keele Sihtasutus (Estonian Language Foundation), 2009

Finnish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmiks/, [ˈmiks̠]
  • Rhymes: -iks
  • Syllabification(key): miks
  • Hyphenation(key): miks

Adverb

miks (colloquial)

  1. alternative form of miksi (“why”)

See also

Ingrian

Etymology

From Proto-Finnic *miksi.

Pronunciation

Adverb

miks

  1. why? (as a result of what?)
    • 1936, N. A. Iljin and V. I. Junus, Bukvari iƶoroin șkouluja vart, Leningrad: Riikin Ucebno-pedagogiceskoi Izdateljstva, page 56:
      Timo, miks siä makkaat taas?
      Timo, why are you sleeping again?
  2. why (as a result of which)
    • 1936, L. G. Terehova, V. G. Erdeli, translated by Mihailov and P. I. Maksimov, Geografia: oppikirja iƶoroin alkușkoulun kolmatta klaassaa vart (ensimäine osa) [Geography: textbook for Ingrian elementary school third grade (first part)], Leningrad: Riikin Ucebno-Pedagogiceskoi Izdateljstva, page 5:
      Miks möö öksyimmä.
      [The reason] why we got lost.

Synonyms

Pronoun

miks

  1. translative of mikä

References

  • V. I. Junus (1936), Iƶoran Keelen Grammatikka‎[1], Leningrad: Riikin Ucebno-pedagogiceskoi Izdateljstva, page 100

Mauritian Creole

Noun

miks

  1. alternative form of misk (“muscle”)

References

  • Baker, Philip; Hookoomsing, Vinesh Y. (1987), Diksiyoner kreol morisyeṅ [Mauritian Creole Dictionary] (in French and English), Paris: L'Harmattan, →ISBN, page 227
  • Carpooran, Arnaud (2011), Diksioner Morisien [Mauritian Dictionary] (in Mauritian Creole), second edition, Éditions Le Printemps, →ISBN, page 710

Norwegian Bokmål

Etymology 1

From the verb mikse.

Noun

miks m (definite singular miksen, indefinite plural mikser, definite plural miksene)
miks n (definite singular mikset, indefinite plural miks, definite plural miksa or miksene)

  1. a mix

Etymology 2

Verb

miks

  1. imperative of mikse

References

Norwegian Nynorsk

Etymology

From the verb mikse.

Noun

miks m (definite singular miksen, indefinite plural miksar, definite plural miksane)
miks n (definite singular mikset, indefinite plural miks, definite plural miksa)

  1. a mix

References

Polish

Etymology

    Borrowed from English mix.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmiks/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iks
    • Syllabification: miks

    Noun

    miks m inan

    1. (colloquial) mix (result of mixing two or more substances)
    2. (music) mix (result of mixing several tracks)
    3. (music) mix (finished version of a recording)

    Declension

    Declension of miks
    singular plural
    nominative miks miksy
    genitive miksu miksów
    dative miksowi miksom
    accusative miks miksy
    instrumental miksem miksami
    locative miksie miksach
    vocative miksie miksy

    Derived terms

    noun

    Further reading

    • “miks”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “miks”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)