miejscownik

Polish

Etymology

    From miejsce + -ownik. Calque of Latin locātīvus. Coined by Onufry Kopczyński

    Pronunciation

    • IPA(key): /mjɛjˈst͡sɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: miej‧scow‧nik

    Noun

    miejscownik m inan

    1. (grammar) locative

    Declension

    Declension of miejscownik
    singular plural
    nominative miejscownik miejscowniki
    genitive miejscownika miejscowników
    dative miejscownikowi miejscownikom
    accusative miejscownik miejscowniki
    instrumental miejscownikiem miejscownikami
    locative miejscowniku miejscownikach
    vocative miejscowniku miejscowniki

    Further reading

    • “miejscownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “miejscownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)