miecony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /mjɛˈt͡sɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: mie‧co‧ny
Participle
miecony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of miecić (“to aim at”)
- passive adjectival participle of miecić (“to sweep”)
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
miecony | miecona | miecone | mieceni | miecone | |
| genitive | mieconego | mieconej | mieconego | mieconych | ||
| dative | mieconemu | mieconej | mieconemu | mieconym | ||
| accusative | mieconego | miecony | mieconą | miecone | mieconych | miecone |
| instrumental | mieconym | mieconą | mieconym | mieconymi | ||
| locative | mieconym | mieconej | mieconym | mieconych | ||