miecenie

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /mjɛˈt͡sɛ.ɲɛ/
  • Rhymes: -ɛɲɛ
  • Syllabification: mie‧ce‧nie

Etymology 1

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Noun

    miecenie n

    1. verbal noun of mieść
    Declension
    Declension of miecenie
    singular
    nominative miecenie
    genitive miecenia
    dative mieceniu
    accusative miecenie
    instrumental mieceniem
    locative mieceniu
    vocative miecenie

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      miecenie n

      1. verbal noun of miecić (“to aim at”)
      2. verbal noun of miecić (“to sweep”)
      Declension
      Declension of miecenie
      singular
      nominative miecenie
      genitive miecenia
      dative mieceniu
      accusative miecenie
      instrumental mieceniem
      locative mieceniu
      vocative miecenie