meydan

Azerbaijani

Etymology

Borrowed from Arabic مَيْدَان (maydān), from Persian میدان (meydân).

Pronunciation

  • IPA(key): [mejˈdɑn]
  • Audio (Baku):(file)
  • Hyphenation: mey‧dan

Noun

meydan (definite accusative meydanı, sound plural meydanlar, broken plural məyadin)[1]

  1. square

Declension

Declension of meydan
singular plural
sound broken
nominative meydanmeydanlarməyadin
definite accusative meydanımeydanlarıməyadini
dative meydanameydanlaraməyadinə
locative meydandameydanlardaməyadində
ablative meydandanmeydanlardanməyadindən
definite genitive meydanınmeydanlarınməyadinin
Possessive forms of meydan
nominative
singular plural
sound broken
mənim (“my”) meydanım meydanlarım məyadinim
sənin (“your”) meydanın meydanların məyadinin
onun (“his/her/its”) meydanı meydanları məyadini
bizim (“our”) meydanımız meydanlarımız məyadinimiz
sizin (“your”) meydanınız meydanlarınız məyadininiz
onların (“their”) meydanı or meydanları meydanları məyadini
accusative
singular plural
sound broken
mənim (“my”) meydanımı meydanlarımı məyadinimi
sənin (“your”) meydanını meydanlarını məyadinini
onun (“his/her/its”) meydanını meydanlarını məyadinini
bizim (“our”) meydanımızı meydanlarımızı məyadinimizi
sizin (“your”) meydanınızı meydanlarınızı məyadininizi
onların (“their”) meydanını or meydanlarını meydanlarını məyadinini
dative
singular plural
sound broken
mənim (“my”) meydanıma meydanlarıma məyadinimə
sənin (“your”) meydanına meydanlarına məyadininə
onun (“his/her/its”) meydanına meydanlarına məyadininə
bizim (“our”) meydanımıza meydanlarımıza məyadinimizə
sizin (“your”) meydanınıza meydanlarınıza məyadininizə
onların (“their”) meydanına or meydanlarına meydanlarına məyadininə
locative
singular plural
sound broken
mənim (“my”) meydanımda meydanlarımda məyadinimdə
sənin (“your”) meydanında meydanlarında məyadinində
onun (“his/her/its”) meydanında meydanlarında məyadinində
bizim (“our”) meydanımızda meydanlarımızda məyadinimizdə
sizin (“your”) meydanınızda meydanlarınızda məyadininizdə
onların (“their”) meydanında or meydanlarında meydanlarında məyadinində
ablative
singular plural
sound broken
mənim (“my”) meydanımdan meydanlarımdan məyadinimdən
sənin (“your”) meydanından meydanlarından məyadinindən
onun (“his/her/its”) meydanından meydanlarından məyadinindən
bizim (“our”) meydanımızdan meydanlarımızdan məyadinimizdən
sizin (“your”) meydanınızdan meydanlarınızdan məyadininizdən
onların (“their”) meydanından or meydanlarından meydanlarından məyadinindən
genitive
singular plural
sound broken
mənim (“my”) meydanımın meydanlarımın məyadinimin
sənin (“your”) meydanının meydanlarının məyadininin
onun (“his/her/its”) meydanının meydanlarının məyadininin
bizim (“our”) meydanımızın meydanlarımızın məyadinimizin
sizin (“your”) meydanınızın meydanlarınızın məyadininizin
onların (“their”) meydanının or meydanlarının meydanlarının məyadininin

Derived terms

References

  1. ^ Abdullayev, Bəhruz; Əsgərli, Mirzə; Zərinəzadə, Həsən (2005), “ədyan”, in Məmməd Adilov, editor, Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında işlənən ərəb və fars sözləri lüğəti [Dictionary of Arabic and Persian words in classical Azerbaijani literature]‎[1], volume II, Baku: Şərq-Qərb, →ISBN Invalid ISBN, page 70

Further reading

Crimean Tatar

Alternative spellings
Arabic میدان
Soviet Latin mejdan
Romanian Latin miydan
Cyrillic мейдан
Ukranian Latin meydan

Etymology

Borrowed from Arabic مَيْدَان (maydān), from Persian میدان (meydân).

Pronunciation

  • Hyphenation: mey‧dan

Noun

meydan

  1. plaza, square

Declension

Declension of meydan
singular plural
nominative meydan meydanlar
genitive meydannıñ meydanlarnıñ
dative meydanğa meydanlarğa
accusative meydannı meydanlarnı
locative meydanda meydanlarda
ablative meydandan meydanlardan

Derived terms

  • meydançıq
  • meydanğa çıqmaq
  • meydanğa kelmek
  • meydanlıq

References

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[3], Simferopol: Dolya, →ISBN
  • “meydan”, in Luğatçıq (in Russian)

Gagauz

Etymology

Arabic مَيْدَان (maydān).[1]

Noun

meydan

  1. plaza, square

References

  1. ^ András Rajki, A Concise Gagauz Dictionary with etymologies and Turkish, Azerbaijani, Crimean Tatar and Turkmen cognates, 2007

Turkish

İstanbul'da Sultanahmet Meydanı

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish میدان (meydan), borrowed from Arabic مَيْدَان (maydān).

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Noun

    meydan (definite accusative meydanı, plural meydanlar)

    1. square, piazza, esplanade
    2. arena
    3. open space
    4. agora
    5. common
    6. the open, public view
      [with dative] meydan okumak ― to challenge

    Usage notes

    • In the sense of the open, commonly used in the dative case as in meydana çıkmak (to reveal).

    Declension

    Declension of meydan
    singular plural
    nominative meydan meydanlar
    definite accusative meydanı meydanları
    dative meydana meydanlara
    locative meydanda meydanlarda
    ablative meydandan meydanlardan
    genitive meydanın meydanların

    References

    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN