meyan

Abinomn

Noun

meyan

  1. goanna

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /meˈjan/
  • Hyphenation: me‧yan

Etymology 1

Inherited from Ottoman Turkish میان (mıyan, meyan), from Proto-Turkic *bïyan. Cognate with Azerbaijani biyan, Kazakh мия (mıya), Turkmen buýan, Uyghur بۇيا (buya), Uzbek miya, etc.

Noun

meyan (definite accusative meyanı, plural meyanlar)

  1. synonym of meyan kökü (“licorice”)
Declension
Declension of meyan
singular plural
nominative meyan meyanlar
definite accusative meyanı meyanları
dative meyana meyanlara
locative meyanda meyanlarda
ablative meyandan meyanlardan
genitive meyanın meyanların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular meyanım meyanlarım
2nd singular meyanın meyanların
3rd singular meyanı meyanları
1st plural meyanımız meyanlarımız
2nd plural meyanınız meyanlarınız
3rd plural meyanları meyanları
definite accusative
singular plural
1st singular meyanımı meyanlarımı
2nd singular meyanını meyanlarını
3rd singular meyanını meyanlarını
1st plural meyanımızı meyanlarımızı
2nd plural meyanınızı meyanlarınızı
3rd plural meyanlarını meyanlarını
dative
singular plural
1st singular meyanıma meyanlarıma
2nd singular meyanına meyanlarına
3rd singular meyanına meyanlarına
1st plural meyanımıza meyanlarımıza
2nd plural meyanınıza meyanlarınıza
3rd plural meyanlarına meyanlarına
locative
singular plural
1st singular meyanımda meyanlarımda
2nd singular meyanında meyanlarında
3rd singular meyanında meyanlarında
1st plural meyanımızda meyanlarımızda
2nd plural meyanınızda meyanlarınızda
3rd plural meyanlarında meyanlarında
ablative
singular plural
1st singular meyanımdan meyanlarımdan
2nd singular meyanından meyanlarından
3rd singular meyanından meyanlarından
1st plural meyanımızdan meyanlarımızdan
2nd plural meyanınızdan meyanlarınızdan
3rd plural meyanlarından meyanlarından
genitive
singular plural
1st singular meyanımın meyanlarımın
2nd singular meyanının meyanlarının
3rd singular meyanının meyanlarının
1st plural meyanımızın meyanlarımızın
2nd plural meyanınızın meyanlarınızın
3rd plural meyanlarının meyanlarının
Derived terms

Etymology 2

    Inherited from Ottoman Turkish میان, from Classical Persian مِیَان (miyān).

    Noun

    meyan (definite accusative meyanı, plural meyanlar)

    1. (obsolete) synonym of orta (“middle”)
    Declension
    Declension of meyan
    singular plural
    nominative meyan meyanlar
    definite accusative meyanı meyanları
    dative meyana meyanlara
    locative meyanda meyanlarda
    ablative meyandan meyanlardan
    genitive meyanın meyanların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular meyanım meyanlarım
    2nd singular meyanın meyanların
    3rd singular meyanı meyanları
    1st plural meyanımız meyanlarımız
    2nd plural meyanınız meyanlarınız
    3rd plural meyanları meyanları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular meyanımı meyanlarımı
    2nd singular meyanını meyanlarını
    3rd singular meyanını meyanlarını
    1st plural meyanımızı meyanlarımızı
    2nd plural meyanınızı meyanlarınızı
    3rd plural meyanlarını meyanlarını
    dative
    singular plural
    1st singular meyanıma meyanlarıma
    2nd singular meyanına meyanlarına
    3rd singular meyanına meyanlarına
    1st plural meyanımıza meyanlarımıza
    2nd plural meyanınıza meyanlarınıza
    3rd plural meyanlarına meyanlarına
    locative
    singular plural
    1st singular meyanımda meyanlarımda
    2nd singular meyanında meyanlarında
    3rd singular meyanında meyanlarında
    1st plural meyanımızda meyanlarımızda
    2nd plural meyanınızda meyanlarınızda
    3rd plural meyanlarında meyanlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular meyanımdan meyanlarımdan
    2nd singular meyanından meyanlarından
    3rd singular meyanından meyanlarından
    1st plural meyanımızdan meyanlarımızdan
    2nd plural meyanınızdan meyanlarınızdan
    3rd plural meyanlarından meyanlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular meyanımın meyanlarımın
    2nd singular meyanının meyanlarının
    3rd singular meyanının meyanlarının
    1st plural meyanımızın meyanlarımızın
    2nd plural meyanınızın meyanlarınızın
    3rd plural meyanlarının meyanlarının

    Further reading

    • “meyan”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
    • “meyan”, in RTÜK Telaffuz Sözlüğü [Pronunciation [Standard Turkish] Dictionary by RTÜK] (in Turkish), Ankara: Radyo ve Televizyon Üst Kurulu
    • Ayverdi, İlhan (2010), “meyan”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
    • Nişanyan, Sevan (2002–), “meyan”, in Nişanyan Sözlük
    • Eren, Hasan (1999), “meyan (kökü)”, in Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü [Etymological Dictionary of the Turkish Language]‎[1] (in Turkish), Ankara: Bizim Büro Basım Evi