meschita

Latin

Etymology

    Borrowed from Arabic مَسْجِد (masjid).

    Pronunciation

    Noun

    meschīta f (genitive meschītae); first declension

    1. (Medieval Latin) mosque
      • 1591, Leunclavius, Historiae Musulmanae Turcorum, de monumentis ipsorum exscriptae, libri XVIII‎[1], column 195:
        Condidit secundum haec Urchan Nicaeae magnam quamdam meschitam sive templum, in quo sui die Veneris hebdomadarium, Muhametano ritu, festum celebrarent.
        Accordingly Orhan built a certain great mosque or temple in Nicaea, in which his people were to celebrate a weekly feast on Friday in the Mohammedan rite.

    Declension

    First-declension noun.

    singular plural
    nominative meschīta meschītae
    genitive meschītae meschītārum
    dative meschītae meschītīs
    accusative meschītam meschītās
    ablative meschītā meschītīs
    vocative meschīta meschītae

    Descendants

    • Spanish: mezquita
      • → Asturian: mezquita
      • → English: mezquita
      • → Italian: meschita, moschea (see there for further descendants)
      • → Tagalog: meskita
    • Portuguese: mesquita

    References