meritoriu

Romanian

Etymology

    Learned borrowing from Latin meritorius, or borrowed from French méritoire. By surface analysis, merit + -toriu.

    Adjective

    meritoriu

    1. worthy, meritorious, worthwhile

    Declension

    Declension of meritoriu
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite meritoriu meritorie meritorii meritorii
    definite meritoriul meritoria meritoriii meritoriile
    genitive-
    dative
    indefinite meritoriu meritorii meritorii meritorii
    definite meritoriului meritoriei meritoriilor meritoriilor