merhum

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish مرحوم (merhûm), borrowed from Arabic مَرْحُوم (marḥūm), from رَحِمَ (raḥima).

    Pronunciation

    • IPA(key): /meɾˈhum/, [mæɾˈhu(ː)m]
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: mer‧hum

    Noun

    merhum (definite accusative merhumu, plural merhumlar)

    1. deceased person, especially a Muslim man

    Declension

    Declension of merhum
    singular plural
    nominative merhum merhumlar
    definite accusative merhumu merhumları
    dative merhuma merhumlara
    locative merhumda merhumlarda
    ablative merhumdan merhumlardan
    genitive merhumun merhumların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular merhumum merhumlarım
    2nd singular merhumun merhumların
    3rd singular merhumu merhumları
    1st plural merhumumuz merhumlarımız
    2nd plural merhumunuz merhumlarınız
    3rd plural merhumları merhumları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular merhumumu merhumlarımı
    2nd singular merhumunu merhumlarını
    3rd singular merhumunu merhumlarını
    1st plural merhumumuzu merhumlarımızı
    2nd plural merhumunuzu merhumlarınızı
    3rd plural merhumlarını merhumlarını
    dative
    singular plural
    1st singular merhumuma merhumlarıma
    2nd singular merhumuna merhumlarına
    3rd singular merhumuna merhumlarına
    1st plural merhumumuza merhumlarımıza
    2nd plural merhumunuza merhumlarınıza
    3rd plural merhumlarına merhumlarına
    locative
    singular plural
    1st singular merhumumda merhumlarımda
    2nd singular merhumunda merhumlarında
    3rd singular merhumunda merhumlarında
    1st plural merhumumuzda merhumlarımızda
    2nd plural merhumunuzda merhumlarınızda
    3rd plural merhumlarında merhumlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular merhumumdan merhumlarımdan
    2nd singular merhumundan merhumlarından
    3rd singular merhumundan merhumlarından
    1st plural merhumumuzdan merhumlarımızdan
    2nd plural merhumunuzdan merhumlarınızdan
    3rd plural merhumlarından merhumlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular merhumumun merhumlarımın
    2nd singular merhumunun merhumlarının
    3rd singular merhumunun merhumlarının
    1st plural merhumumuzun merhumlarımızın
    2nd plural merhumunuzun merhumlarınızın
    3rd plural merhumlarının merhumlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular merhumum merhumlarım
    2nd singular merhumsun merhumlarsın
    3rd singular merhum
    merhumdur
    merhumlar
    merhumlardır
    1st plural merhumuz merhumlarız
    2nd plural merhumsunuz merhumlarsınız
    3rd plural merhumlar merhumlardır

    Synonyms

    Further reading

    • “merhum”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu

    Turkmen

    Etymology

    From Arabic مَرْحُوم (marḥūm).

    Pronunciation

    • IPA(key): /meɾˈxuːm/, [me̞ɾ̊ˈχuːm]
    • (Iran, Afghanistan) IPA(key): [mɑɾˈχuːm]
    • Hyphenation: mer‧hum

    Adjective

    The template Template:tk-adj does not use the parameter(s):
    comp=rak
    Please see Module:checkparams for help with this warning.

    merhum (comparative merhumrak, superlative iň merhum)

    1. deceased, late

    Further reading