merhamet

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish مرحمت (merhamet), from Arabic مَرْحَمَة (marḥama).

    Pronunciation

    • IPA(key): /mɛɾ.ha.met/

    Noun

    merhamet (definite accusative merhameti, plural merhametler)

    1. compassion
    2. kindness
    3. mercy
    4. pity

    Declension

    Declension of merhamet
    singular plural
    nominative merhamet merhametler
    definite accusative merhameti merhametleri
    dative merhamete merhametlere
    locative merhamette merhametlerde
    ablative merhametten merhametlerden
    genitive merhametin merhametlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular merhametim merhametlerim
    2nd singular merhametin merhametlerin
    3rd singular merhameti merhametleri
    1st plural merhametimiz merhametlerimiz
    2nd plural merhametiniz merhametleriniz
    3rd plural merhametleri merhametleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular merhametimi merhametlerimi
    2nd singular merhametini merhametlerini
    3rd singular merhametini merhametlerini
    1st plural merhametimizi merhametlerimizi
    2nd plural merhametinizi merhametlerinizi
    3rd plural merhametlerini merhametlerini
    dative
    singular plural
    1st singular merhametime merhametlerime
    2nd singular merhametine merhametlerine
    3rd singular merhametine merhametlerine
    1st plural merhametimize merhametlerimize
    2nd plural merhametinize merhametlerinize
    3rd plural merhametlerine merhametlerine
    locative
    singular plural
    1st singular merhametimde merhametlerimde
    2nd singular merhametinde merhametlerinde
    3rd singular merhametinde merhametlerinde
    1st plural merhametimizde merhametlerimizde
    2nd plural merhametinizde merhametlerinizde
    3rd plural merhametlerinde merhametlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular merhametimden merhametlerimden
    2nd singular merhametinden merhametlerinden
    3rd singular merhametinden merhametlerinden
    1st plural merhametimizden merhametlerimizden
    2nd plural merhametinizden merhametlerinizden
    3rd plural merhametlerinden merhametlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular merhametimin merhametlerimin
    2nd singular merhametinin merhametlerinin
    3rd singular merhametinin merhametlerinin
    1st plural merhametimizin merhametlerimizin
    2nd plural merhametinizin merhametlerinizin
    3rd plural merhametlerinin merhametlerinin

    Derived terms

    References

    • Redhouse, James W. (1890), “مرحمت”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1807
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN