meningeus

Latin

Etymology

    From mēninga (“membrane covering the brain”) + -eus (adjectival suffix).

    Pronunciation

    Adjective

    mēningeus (feminine mēningea, neuter mēningeum); first/second-declension adjective (New Latin)

    1. (anatomy, relational) meningeal

    Inflection

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative mēningeus mēningea mēningeum mēningeī mēningeae mēningea
    genitive mēningeī mēningeae mēningeī mēningeōrum mēningeārum mēningeōrum
    dative mēningeō mēningeae mēningeō mēningeīs
    accusative mēningeum mēningeam mēningeum mēningeōs mēningeās mēningea
    ablative mēningeō mēningeā mēningeō mēningeīs
    vocative mēningee mēningea mēningeum mēningeī mēningeae mēningea

    Descendants

    • ⇒ English: meningeal