mendaciloquium
Latin
Etymology
Etymology tree
Latin mendāciloquium
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [mɛn.daː.kɪˈɫɔ.kʷi.ũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [men.da.t͡ʃiˈlɔː.kʷi.um]
Noun
mendāciloquium n (genitive mendāciloquiī or mendāciloquī); second declension
Declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mendāciloquium | mendāciloquia |
| genitive | mendāciloquiī mendāciloquī1 |
mendāciloquiōrum |
| dative | mendāciloquiō | mendāciloquiīs |
| accusative | mendāciloquium | mendāciloquia |
| ablative | mendāciloquiō | mendāciloquiīs |
| vocative | mendāciloquium | mendāciloquia |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
References
- “mendaciloquium”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “mendaciloquium”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Categories:
- Latin compound terms
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *telkʷ-
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *mend-
- Latin terms suffixed with -ium
- Latin 6-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin second declension nouns
- Latin neuter nouns in the second declension
- Latin neuter nouns