meditativ

German

Etymology

From Latin meditativus.

Pronunciation

  • IPA(key): /meditaˈtiːf/
  • Audio (Germany (Berlin)):(file)
  • Hyphenation: me‧di‧ta‧tiv

Adjective

meditativ (strong nominative masculine singular meditativer, comparative meditativer, superlative am meditativsten)

  1. meditative

Further reading

  • “meditativ”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache‎[1] (in German)
  • “meditativ” in Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikon

Romanian

Etymology

    Borrowed from French méditatif.

    Adjective

    meditativ m or n (feminine singular meditativă, masculine plural meditativi, feminine/neuter plural meditative)

    1. meditative

    Declension

    Declension of meditativ
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite meditativ meditativă meditativi meditative
    definite meditativul meditativa meditativii meditativele
    genitive-
    dative
    indefinite meditativ meditative meditativi meditative
    definite meditativului meditativei meditativilor meditativelor