meditativ
German
Etymology
From Latin meditativus.
Pronunciation
Adjective
meditativ (strong nominative masculine singular meditativer, comparative meditativer, superlative am meditativsten)
Further reading
- “meditativ”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache[1] (in German)
- “meditativ” in Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikon
Romanian
Etymology
Borrowed from French méditatif.
Adjective
meditativ m or n (feminine singular meditativă, masculine plural meditativi, feminine/neuter plural meditative)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | meditativ | meditativă | meditativi | meditative | ||
| definite | meditativul | meditativa | meditativii | meditativele | |||
| genitive- dative |
indefinite | meditativ | meditative | meditativi | meditative | ||
| definite | meditativului | meditativei | meditativilor | meditativelor | |||