mechanika

See also: mechaniką

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmɛxanɪka]
  • Rhymes: -ɪka

Noun

mechanika f

  1. (physics) mechanics
  2. (computing) drive

Declension

Derived terms

Further reading

Hungarian

Etymology

From Latin mechanica (ars).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmɛɦɒnikɒ]
  • Hyphenation: me‧cha‧ni‧ka
  • Rhymes: -kɒ

Noun

mechanika (plural mechanikák)

  1. mechanics

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative mechanika mechanikák
accusative mechanikát mechanikákat
dative mechanikának mechanikáknak
instrumental mechanikával mechanikákkal
causal-final mechanikáért mechanikákért
translative mechanikává mechanikákká
terminative mechanikáig mechanikákig
essive-formal mechanikaként mechanikákként
essive-modal — —
inessive mechanikában mechanikákban
superessive mechanikán mechanikákon
adessive mechanikánál mechanikáknál
illative mechanikába mechanikákba
sublative mechanikára mechanikákra
allative mechanikához mechanikákhoz
elative mechanikából mechanikákból
delative mechanikáról mechanikákról
ablative mechanikától mechanikáktól
non-attributive
possessive – singular
mechanikáé mechanikáké
non-attributive
possessive – plural
mechanikáéi mechanikákéi
Possessive forms of mechanika
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. mechanikám mechanikáim
2nd person sing. mechanikád mechanikáid
3rd person sing. mechanikája mechanikái
1st person plural mechanikánk mechanikáink
2nd person plural mechanikátok mechanikáitok
3rd person plural mechanikájuk mechanikáik

Derived terms

References

  1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

Further reading

  • mechanika in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

Polish

Etymology 1

    Learned borrowing from Latin mēchanica.

    Pronunciation

    • IPA(key): (prescriptive) /mɛˈxa.ɲi.ka/, (colloquial) /mɛ.xaˈɲi.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲika, -ika
    • Syllabification: me‧cha‧ni‧ka

    Noun

    mechanika f

    1. mechanics
      mechanika klasyczna ― classical mechanics
      mechanika kwantowa ― quantum mechanics
    Declension
    Declension of mechanika
    singular
    nominative mechanika
    genitive mechaniki
    dative mechanice
    accusative mechanikę
    instrumental mechaniką
    locative mechanice
    vocative mechaniko
    Derived terms

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /mɛ.xaˈɲi.ka/
      • Rhymes: -ika
      • Syllabification: me‧cha‧ni‧ka

      Noun

      mechanika m pers

      1. genitive/accusative singular of mechanik

      Further reading

      • “mechanika”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “mechanika”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)