mbuc

Aromanian

Alternative forms

Etymology

From Vulgar Latin *imbuccō, from Latin bucca. Compare Romanian îmbuca, îmbuc, Italian imboccare.

Verb

mbuc (third-person singular mbucã, participle mbucatã)

  1. to eat (quickly), gobble up

Conjugation

Conjugation of mbuc
long infinitive mbucari, mbucare
gerund mbucãnda
past participle mbucatã
singular plural
first second third first second third
indicative present mbuc, mbucu mbuts, mbutsã mbucã mbucãm, mbucãmu mbucats, mbucatsã, mbucatsi mbucã
imperfect mbucam mbucai mbuca mbucam mbucats, mbucatsi mbuca
simple perfect mbucai mbucash, mbucashi mbucã mbucãm mbucat mbucarã
conditional present s-mbucarim s-mbucari, s-mbucarishi s-mbucari, s-mbucare s-mbucarim s-mbucarit s-mbucari, s-mbucare
subjunctive present s-mbuc, s-mbucu s-mbuts, s-mbutsã s-mbutsi, s-mbutse s-mbucãm, s-mbucãmu s-mbucats, s-mbucatsã, s-mbucatsi s-mbutsi, s-mbutse
imperative present — mbucã — — mbucats, mbucatsã, mbucatsi —
  • mbucari / mbucare
  • mbucat
  • bucã