maximă
Romanian
Etymology
Learned borrowing from Latin maxima, or borrowed from French maxime.
Noun
maximă f (plural maxime)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | maximă | maxima | maxime | maximele |
| genitive-dative | maxime | maximei | maxime | maximelor |
| vocative | maximă, maximo | maximelor | ||