maxilar

Portuguese

Alternative forms

Etymology

From maxila (“maxilla”) or borrowed from Latin maxillāris.

Pronunciation

 
  • (Brazil) IPA(key): /ma.ki.ziˈlaʁ/ [ma.ki.ziˈlah], /mak.siˈlaʁ/ [mak.siˈlah]
    • (São Paulo) IPA(key): /ma.ki.ziˈlaɾ/, /mak.siˈlaɾ/
    • (Rio de Janeiro) IPA(key): /ma.ki.ziˈlaʁ/ [ma.ki.ziˈlaχ], /mak.siˈlaʁ/ [mak.siˈlaχ]
    • (Caipira) IPA(key): /ma.ki.ziˈlaɻ/, /mak.siˈlaɻ/
 
  • (Portugal) IPA(key): /mak.siˈlaɾ/
    • (Southern Portugal) IPA(key): /mak.siˈla.ɾi/

Adjective

maxilar m or f (plural maxilares, not comparable)

  1. maxillary (relating to a jawbone)

Noun

maxilar m (plural maxilares)

  1. (anatomy) jawbone

Hyponyms

Further reading

Romanian

Etymology

    Borrowed from French maxillaire.

    Noun

    maxilar n (plural maxilari)

    1. maxilla

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative maxilar maxilarul maxilari maxilarile
    genitive-dative maxilar maxilarului maxilari maxilarilor
    vocative maxilarule maxilarilor

    Spanish

    Etymology

      Derived from Latin maxillāris.

      Pronunciation

      • IPA(key): /maɡsiˈlaɾ/ [maɣ̞.siˈlaɾ]
      • Rhymes: -aɾ
      • Syllabification: ma‧xi‧lar

      Adjective

      maxilar m or f (masculine and feminine plural maxilares)

      1. maxillary

      Derived terms

      Further reading