mattus

Latin

Alternative forms

Etymology

    Syncopated from *madĭtus (with subsequent assimilation of /dt/ to /tt/), from madēre (“be drunk, be wet”), itself from Proto-Italic *madēō, from Proto-Indo-European *meh₂d- (“wet”). Cognate of Sanskrit मत्त (mattá, “drunk”).

    Pronunciation

    Adjective

    mattus (feminine matta, neuter mattum); first/second-declension adjective

    1. drunk, intoxicated
      Synonyms: see Thesaurus:ebrius

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative mattus matta mattum mattī mattae matta
    genitive mattī mattae mattī mattōrum mattārum mattōrum
    dative mattō mattae mattō mattīs
    accusative mattum mattam mattum mattōs mattās matta
    ablative mattō mattā mattō mattīs
    vocative matte matta mattum mattī mattae matta

    Synonyms

    Descendants

    • French: mat
    • Italian: matto

    References