matsin
Aromanian
Alternative forms
- matsinu, masnu, matsir, matsiru
Etymology
Inherited from Late Latin māchinō (“mill, grind”), a verb based on Latin māchina (“device, mill”), an early borrowing from Ancient Greek. Compare Romanian măcina, macin.
Verb
matsin (third-person singular matsinã, participle mãtsinatã)
Conjugation
| long infinitive | mãtsinari, mãtsinare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | mãtsinãnda | ||||||
| past participle | mãtsinatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | matsin, matsinu | matsinj | matsinã | mãtsinãm, mãtsinãmu | mãtsinats, mãtsinatsã, mãtsinatsi | matsinã |
| imperfect | mãtsinam | mãtsinai | mãtsina | mãtsinam | mãtsinats, mãtsinatsi | mãtsina | |
| simple perfect | mãtsinai | mãtsinash, mãtsinashi | mãtsinã | mãtsinãm | mãtsinat | mãtsinarã | |
| conditional | present | s-mãtsinarim | s-mãtsinari, s-mãtsinarishi | s-mãtsinari, s-mãtsinare | s-mãtsinarim | s-mãtsinarit | s-mãtsinari, s-mãtsinare |
| subjunctive | present | s-matsin, s-matsinu | s-matsinj | s-matsini, s-matsine | s-mãtsinãm, s-mãtsinãmu | s-mãtsinats, s-mãtsinatsã, s-mãtsinatsi | s-matsini, s-matsine |
| imperative | present | — | matsinã | — | — | mãtsinats, mãtsinatsã, mãtsinatsi | — |
Related terms
- mãtsinari / mãtsinare
- mãtsinat
See also
Finnish
Noun
matsin
- genitive singular of matsi