matara

See also: matará and matarà

Asturian

Verb

matara

  1. inflection of matar:
    1. first/third-person singular pluperfect indicative
    2. first/third-person singular imperfect preterite subjunctive

Finnish

rantamatara

Etymology

From Proto-Finnic *matara, borrowed from Proto-Germanic *madarǭ.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmɑtɑrɑ/, [ˈmɑ̝t̪ɑ̝rɑ̝]
  • Rhymes: -ɑtɑrɑ
  • Syllabification(key): ma‧ta‧ra
  • Hyphenation(key): ma‧ta‧ra

Noun

matara

  1. (botany) bedstraw (any plant of the genus Galium)

Declension

Inflection of matara (Kotus type 13/katiska, no gradation)
nominative matara matarat
genitive mataran mataroiden
mataroitten
matarojen
partitive mataraa mataroita
mataroja
illative mataraan mataroihin
singular plural
nominative matara matarat
accusative nom. matara matarat
gen. mataran
genitive mataran mataroiden
mataroitten
matarojen
matarain rare
partitive mataraa mataroita
mataroja
inessive matarassa mataroissa
elative matarasta mataroista
illative mataraan mataroihin
adessive mataralla mataroilla
ablative mataralta mataroilta
allative mataralle mataroille
essive matarana mataroina
translative mataraksi mataroiksi
abessive mataratta mataroitta
instructive — mataroin
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of matara (Kotus type 13/katiska, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative matarani matarani
accusative nom. matarani matarani
gen. matarani
genitive matarani mataroideni
mataroitteni
matarojeni
mataraini rare
partitive mataraani mataroitani
matarojani
inessive matarassani mataroissani
elative matarastani mataroistani
illative mataraani mataroihini
adessive matarallani mataroillani
ablative mataraltani mataroiltani
allative mataralleni mataroilleni
essive mataranani mataroinani
translative matarakseni mataroikseni
abessive matarattani mataroittani
instructive — —
comitative — mataroineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative matarasi matarasi
accusative nom. matarasi matarasi
gen. matarasi
genitive matarasi mataroidesi
mataroittesi
matarojesi
mataraisi rare
partitive mataraasi mataroitasi
matarojasi
inessive matarassasi mataroissasi
elative matarastasi mataroistasi
illative mataraasi mataroihisi
adessive matarallasi mataroillasi
ablative mataraltasi mataroiltasi
allative matarallesi mataroillesi
essive mataranasi mataroinasi
translative mataraksesi mataroiksesi
abessive matarattasi mataroittasi
instructive — —
comitative — mataroinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative mataramme mataramme
accusative nom. mataramme mataramme
gen. mataramme
genitive mataramme mataroidemme
mataroittemme
matarojemme
mataraimme rare
partitive mataraamme mataroitamme
matarojamme
inessive matarassamme mataroissamme
elative matarastamme mataroistamme
illative mataraamme mataroihimme
adessive matarallamme mataroillamme
ablative mataraltamme mataroiltamme
allative matarallemme mataroillemme
essive mataranamme mataroinamme
translative mataraksemme mataroiksemme
abessive matarattamme mataroittamme
instructive — —
comitative — mataroinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative mataranne mataranne
accusative nom. mataranne mataranne
gen. mataranne
genitive mataranne mataroidenne
mataroittenne
matarojenne
matarainne rare
partitive mataraanne mataroitanne
matarojanne
inessive matarassanne mataroissanne
elative matarastanne mataroistanne
illative mataraanne mataroihinne
adessive matarallanne mataroillanne
ablative mataraltanne mataroiltanne
allative matarallenne mataroillenne
essive matarananne mataroinanne
translative mataraksenne mataroiksenne
abessive matarattanne mataroittanne
instructive — —
comitative — mataroinenne
third-person possessor
singular plural
nominative mataransa mataransa
accusative nom. mataransa mataransa
gen. mataransa
genitive mataransa mataroidensa
mataroittensa
matarojensa
matarainsa rare
partitive mataraansa mataroitaan
matarojaan
mataroitansa
matarojansa
inessive matarassaan
matarassansa
mataroissaan
mataroissansa
elative matarastaan
matarastansa
mataroistaan
mataroistansa
illative mataraansa mataroihinsa
adessive matarallaan
matarallansa
mataroillaan
mataroillansa
ablative mataraltaan
mataraltansa
mataroiltaan
mataroiltansa
allative mataralleen
matarallensa
mataroilleen
mataroillensa
essive mataranaan
mataranansa
mataroinaan
mataroinansa
translative matarakseen
mataraksensa
mataroikseen
mataroiksensa
abessive matarattaan
matarattansa
mataroittaan
mataroittansa
instructive — —
comitative — mataroineen
mataroinensa

Derived terms

Further reading

Anagrams

Galician

Verb

matara

  1. first/third-person singular pluperfect indicative of matar

Ingrian

Matara.

Etymology

From Proto-Finnic *matara (“bedstraw”), with the modern sense probably originally short for of the derived kivimatara. Cognates include Finnish matara and Estonian madar.

Pronunciation

Noun

matara

  1. shield lichen

Declension

Declension of matara (type 3/kana, no gradation)
singular plural
nominative matara matarat
genitive mataran mataroin
partitive mataraa mataroja
illative mataraa mataroihe
inessive mataraas matarois
elative matarast mataroist
allative mataralle mataroille
adessive mataraal mataroil
ablative mataralt mataroilt
translative mataraks mataroiks
essive mataranna, mataraan mataroinna, mataroin
exessive1) matarant mataroint
1) obsolete
*) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)
**) the comitative is formed by adding the suffix -ka? or -kä? to the genitive.

Synonyms

Derived terms

References

  • Ruben E. Nirvi (1971), Inkeroismurteiden Sanakirja, Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, page 299

Latin

Alternative forms

Etymology

Of Celtic/Gaulish origin, but the exact word and Celtic cognates are obscure.

Noun

matara f (genitive matarae); first declension

  1. sort of javelin used by Gauls
    • c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.26:
      Ad multam noctem etiam ad impedimenta pugnatum est, propterea quod pro vallo carros obiecerunt et e loco superiore in nostros venientes tela coiciebant et non nulli inter carros rotasque mataras ac tragulas subiciebant nostrosque vulnerabant.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

First-declension noun.

singular plural
nominative matara matarae
genitive matarae matarārum
dative matarae matarīs
accusative mataram matarās
ablative matarā matarīs
vocative matara matarae

Descendants

  • Italo-Dalmatian:
    • Italian: mattero
    • Venetan: marelo
  • Rhaeto-Romance:
    • Friulian: madràc
      • →? Venetan: madraso (Trieste)
  • Gallo-Italic:
    • Emilian: marass (Ferrara, Mantova)
  • Gallo-Romance:

References

  • “matara”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “matara”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • “matara”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • "matara", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • “matara”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin
  • Ellis, P. B. (1998). The Ancient World of the Celts. United Kingdom: Constable, p. 75

Portuguese

Pronunciation

  • (Brazil) IPA(key): /maˈta.ɾɐ/

  • Rhymes: -aɾɐ
  • Hyphenation: ma‧ta‧ra

Verb

matara

  1. first/third-person singular pluperfect indicative of matar

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish مطره (matara).

    Noun

    matara f (plural matarale)

    1. water container

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative matara mataraua matarale mataralele
    genitive-dative matarale mataralei matarale mataralelor
    vocative matara mataralelor

    References

    • matara in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

    Spanish

    Pronunciation

    • IPA(key): /maˈtaɾa/ [maˈt̪a.ɾa]
    • Rhymes: -aɾa
    • Syllabification: ma‧ta‧ra

    Verb

    matara

    1. first/third-person singular imperfect subjunctive of matar

    Turkish

    Matara

    Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish مطره (matara, matare),[1][2] from Arabic مَطَرَة (maṭara, “(leather) pouch, bag”).[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ma.taˈɾa/
    • Hyphenation: ma‧ta‧ra

    Noun

    matara (definite accusative matarayı, plural mataralar)

    1. canteen, water bottle, flask (Water container usually made of woolen fabric, leather or metal, used in travel or military service, carried around the neck or waist.)
      Near-synonyms: (dated) kırba, suluk

    Declension

    Declension of matara
    singular plural
    nominative matara mataralar
    definite accusative matarayı mataraları
    dative mataraya mataralara
    locative matarada mataralarda
    ablative mataradan mataralardan
    genitive mataranın mataraların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular mataram mataralarım
    2nd singular mataran mataraların
    3rd singular matarası mataraları
    1st plural mataramız mataralarımız
    2nd plural mataranız mataralarınız
    3rd plural mataraları mataraları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular mataramı mataralarımı
    2nd singular mataranı mataralarını
    3rd singular matarasını mataralarını
    1st plural mataramızı mataralarımızı
    2nd plural mataranızı mataralarınızı
    3rd plural mataralarını mataralarını
    dative
    singular plural
    1st singular matarama mataralarıma
    2nd singular matarana mataralarına
    3rd singular matarasına mataralarına
    1st plural mataramıza mataralarımıza
    2nd plural mataranıza mataralarınıza
    3rd plural mataralarına mataralarına
    locative
    singular plural
    1st singular mataramda mataralarımda
    2nd singular mataranda mataralarında
    3rd singular matarasında mataralarında
    1st plural mataramızda mataralarımızda
    2nd plural mataranızda mataralarınızda
    3rd plural mataralarında mataralarında
    ablative
    singular plural
    1st singular mataramdan mataralarımdan
    2nd singular matarandan mataralarından
    3rd singular matarasından mataralarından
    1st plural mataramızdan mataralarımızdan
    2nd plural mataranızdan mataralarınızdan
    3rd plural mataralarından mataralarından
    genitive
    singular plural
    1st singular mataramın mataralarımın
    2nd singular mataranın mataralarının
    3rd singular matarasının mataralarının
    1st plural mataramızın mataralarımızın
    2nd plural mataranızın mataralarınızın
    3rd plural mataralarının mataralarının

    References

    1. ^ Redhouse, James W. (1890), “مطره”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1890
    2. ^ Kélékian, Diran (1911), “مطره”, in Dictionnaire turc-français‎[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 1184
    3. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “matara”, in Nişanyan Sözlük

    Further reading