masterat
Romanian
Etymology
Etymology tree
Noun
masterat n (plural masterate)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | masterat | masteratul | masterate | masteratele |
| genitive-dative | masterat | masteratului | masterate | masteratelor |
| vocative | masteratule | masteratelor | ||