maronitus

Latin

Etymology

From conversion of Marōnītae (“Maronites”), a masculine or common-gender first-declension plural proper noun, to a first/second-declension adjective.

Pronunciation

Adjective

marōnītus (feminine marōnīta, neuter marōnītum); first/second-declension adjective

  1. Maronite
    • 1836, Charles Joseph Emmanuel van Hulthem, Bibliotheca Hulthamiana, volume 3, page 16:
      Gabr. Sionitae et J. Hesronitae maronitorum e Libano de nonnullis orientalium urbibus, necnon indigenarum religione ac moribus tractatus brevis.
      A brief treatise of Gabriel Sionita and John Hesronita, Maronites from Lebanon, on some of the eastern cities, as well as on the religion and customs of the natives.

Declension

First/second-declension adjective.