marnić

Polish

Etymology

    From marny + -ić.

    Pronunciation

    Verb

    marnić impf

    1. (transitive, Przemyśl) synonym of niszczyć (“to ruin someone's health”)
      I tak marniuł ojca długi czas. ― And so he hurt father for a long time.

    Further reading

    • Aleksander Saloni (1908), “marnić”, in “Lud rzeszowski”, in Materyały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne‎[1] (in Polish), volume 10, Kraków: Akademia Umiejętności, page 336