marný

See also: marny and márny

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech marný, from Proto-Slavic *marьnъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈmarniː]

    Adjective

    marný (comparative marnější, superlative nejmarnější, adverb marně or (rare) marno)

    1. vain, futile
      Synonym: zbytečný

    Declension

    Declension of marný (hard)
    singular
    masculine feminine neuter
    animate inanimate
    nominative marný marná marné
    genitive marného marné marného
    dative marnému marné marnému
    accusative marného marný marnou marné
    locative marném marné marném
    instrumental marným marnou marným
    plural
    masculine feminine neuter
    animate inanimate
    nominative marní marné marná
    genitive marných
    dative marným
    accusative marné marná
    locative marných
    instrumental marnými, marnýma1

    1This form is used when describing dual nouns, e.g. očima, rukama.

    Derived terms

    Further reading