marmatit
Romanian
Etymology
Borrowed from French marmatite.
Noun
marmatit n (uncountable)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | marmatit | marmatitul | marmatite | marmatitele |
| genitive-dative | marmatit | marmatitului | marmatite | marmatitelor |
| vocative | marmatitule | marmatitelor | ||