marj

See also: Marj

Hungarian

Alternative forms

  • marjál

Etymology

mar +‎ -j

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmɒrʝ]
  • Hyphenation: marj
  • Rhymes: -ɒrʝ

Verb

marj

  1. second-person singular subjunctive present indefinite of mar

Usage notes

This form also occurs when a verbal prefix is separated from the verb:

Turkish

Etymology

    Borrowed from French marge.

    Pronunciation

    • IPA(key): /maɾʒ/

    Noun

    marj (definite accusative marjı, plural marjlar)

    1. margin

    Declension

    Declension of marj
    singular plural
    nominative marj marjlar
    definite accusative marjı marjları
    dative marja marjlara
    locative marjda marjlarda
    ablative marjdan marjlardan
    genitive marjın marjların

    Veps

    Etymology

    From Proto-Finnic *marja.

    Noun

    marj

    1. berry

    Declension

    Inflection of marj (inflection type 5/sana)
    nominative sing. marj
    genitive sing. marjan
    partitive sing. marjad
    partitive plur. marjoid
    singular plural
    nominative marj marjad
    accusative marjan marjad
    genitive marjan marjoiden
    partitive marjad marjoid
    essive-instructive marjan marjoin
    translative marjaks marjoikš
    inessive marjas marjoiš
    elative marjaspäi marjoišpäi
    illative marjaha marjoihe
    adessive marjal marjoil
    ablative marjalpäi marjoilpäi
    allative marjale marjoile
    abessive marjata marjoita
    comitative marjanke marjoidenke
    prolative marjadme marjoidme
    approximative I marjanno marjoidenno
    approximative II marjannoks marjoidennoks
    egressive marjannopäi marjoidennopäi
    terminative I marjahasai marjoihesai
    terminative II marjalesai marjoilesai
    terminative III marjassai —
    additive I marjahapäi marjoihepäi
    additive II marjalepäi marjoilepäi