margrafiat
Romanian
Etymology
Borrowed from French margraviat.
Noun
margrafiat n (plural margrafiate)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | margrafiat | margrafiatul | margrafiate | margrafiatele |
| genitive-dative | margrafiat | margrafiatului | margrafiate | margrafiatelor |
| vocative | margrafiatule | margrafiatelor | ||