marcial

See also: Marcial

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin martiālis.

    Adjective

    marcial m or f (masculine and feminine plural marcials)

    1. martial

    Derived terms

    Further reading

    Portuguese

    Etymology

      Learned borrowing from Latin martiālis.

      Pronunciation

       
      • (Brazil) IPA(key): /maʁ.siˈaw/ [mah.siˈaʊ̯], (faster) /maʁˈsjaw/ [mahˈsjaʊ̯]
        • (São Paulo) IPA(key): /maɾ.siˈaw/ [maɾ.siˈaʊ̯], (faster) /maɾˈsjaw/ [maɾˈsjaʊ̯]
        • (Rio de Janeiro) IPA(key): /maʁ.siˈaw/ [maχ.siˈaʊ̯], (faster) /maʁˈsjaw/ [maχˈsjaʊ̯]
        • (Caipira) IPA(key): /maɻ.siˈaw/ [maɻ.siˈaʊ̯], (faster) /maɻˈsjaw/ [maɻˈsjaʊ̯]
       
      • (Portugal) IPA(key): /mɐɾˈsjal/ [mɐɾˈsjaɫ]
        • (Southern Portugal) IPA(key): /mɐɾˈsja.li/

      • Rhymes: -al, -aw
      • Hyphenation: mar‧ci‧al

      Adjective

      marcial m or f (plural marciais)

      1. martial

      Derived terms

      Further reading

      Spanish

      Etymology

        Learned borrowing from Latin martiālis.[1][2]

        Pronunciation

        Adjective

        marcial m or f (masculine and feminine plural marciales)

        1. martial
          Synonym: batallaroso (archaic)

        Derived terms

        References

        1. ^ “marcial”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), 24th edition, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 30 October 2026
        2. ^ Jose Luis Herrero Ingelmo (2 March 2012 (last accessed)), “Cultismos renacentistas”, in (Please provide the book title or journal name)‎[1], archived from the original on 12 April 2012

        Further reading