marchitan
Romanian
Etymology
Borrowed from Polish markietan.
Noun
marchitan m (plural marchitani)
- (dated) peddler
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | marchitan | marchitanul | marchitani | marchitanii |
| genitive-dative | marchitan | marchitanului | marchitani | marchitanilor |
| vocative | marchitanule | marchitanilor | ||
Spanish
Verb
marchitan
- third-person plural present indicative of marchitar