marcant

Catalan

Verb

marcant

  1. gerund of marcar

Romanian

Etymology

    Borrowed from French marquant or German markant.

    Adjective

    marcant m or n (feminine singular marcantă, masculine plural marcanți, feminine/neuter plural marcante)

    1. prominent
    2. distinctive (easily identifiable)

    Declension

    Declension of marcant
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite marcant marcantă marcanți marcante
    definite marcantul marcanta marcanții marcantele
    genitive-
    dative
    indefinite marcant marcante marcanți marcante
    definite marcantului marcantei marcanților marcantelor