maramă
See also: marama
Romanian
Etymology
Etymology tree
Borrowed from Ottoman Turkish محرمه (mahrama), from Arabic مَحْرَمة (maḥrama, “handkerchief”).
Noun
maramă f (plural marame)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | maramă | marama | marame | maramele |
| genitive-dative | marame | maramei | marame | maramelor |
| vocative | maramă, maramo | maramelor | ||