manyac
Catalan
Etymology
First attested in 1803. Uncertain origin, perhaps from Late Latin maniacus (“maniac”), in this sense first applied to spoilt children. Later it came to denote docility.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [məˈɲak]
- IPA(key): (Valencia, Northwestern) [maˈɲak]
Audio (Barcelona): (file)
Adjective
manyac (feminine manyaga, masculine plural manyacs, feminine plural manyagues)
- docile, lacking aggressivity
Related terms
- amanyagar
- manyaga
Further reading
- “manyac”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “manyac”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “manyac” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “manyac”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)