manumis

French

Etymology

Inherited from Middle French manumis, from Latin manūmissus.

Pronunciation

  • IPA(key): /ma.ny.mi/
  • Audio (France (Somain)):(file)

Participle

manumis (feminine manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)

  1. past participle of manumettre

Adjective

manumis (feminine manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)

  1. manumitted

Verb

manumis

  1. first/second-person singular past historic of manumettre

Middle French

Etymology

From Latin manūmissus.

Participle

manumis m (feminine singular manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)

  1. past participle of manumettre

Adjective

manumis m (feminine singular manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)

  1. manumitted
    • 1559, Discours historial de l’antique et illustre cité de Nismes, pages 153–154:
      Ceſte inſcription eſt, que Euchariſtus, & Germanus liberti, c’eſt à dire, qui auoyent eſté eſclaues, & ſerfz, & furent manumis par leur maiſtre, & seigneur, le nom duquel y eſt effacé, [...]
      (please add an English translation of this quotation)

Descendants

  • French: manumis