manumis
French
Etymology
Inherited from Middle French manumis, from Latin manūmissus.
Pronunciation
Participle
manumis (feminine manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)
- past participle of manumettre
Adjective
manumis (feminine manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)
Related terms
Verb
manumis
- first/second-person singular past historic of manumettre
Middle French
Etymology
From Latin manūmissus.
Participle
manumis m (feminine singular manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)
- past participle of manumettre
Adjective
manumis m (feminine singular manumise, masculine plural manumis, feminine plural manumises)
- manumitted
- 1559, Discours historial de l’antique et illustre cité de Nismes, pages 153–154:
- Ceſte inſcription eſt, que Euchariſtus, & Germanus liberti, c’eſt à dire, qui auoyent eſté eſclaues, & ſerfz, & furent manumis par leur maiſtre, & seigneur, le nom duquel y eſt effacé, [...]
- (please add an English translation of this quotation)
Descendants
- French: manumis
Categories:
- French terms inherited from Middle French
- French terms derived from Middle French
- French terms derived from Latin
- French 3-syllable words
- French terms with IPA pronunciation
- French terms with audio pronunciation
- French non-lemma forms
- French past participles
- French lemmas
- French adjectives
- French verb forms
- Middle French terms inherited from Latin
- Middle French terms derived from Latin
- Middle French non-lemma forms
- Middle French past participles
- Middle French lemmas
- Middle French adjectives
- Middle French terms with quotations