manowce

Polish

Etymology

    Possibly from Ukrainian мани́ти (manýty) + Polish -owce.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /maˈnɔf.t͡sɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔft͡sɛ
    • Syllabification: ma‧now‧ce

    Noun

    manowce nvir pl

    1. (literary) byway, pathless tracks
      Synonyms: bezdroże, wertepy
    2. (figurative, literary) that which leads astray

    Declension

    Declension of manowce
    plural
    nominative manowce
    genitive manowców
    dative manowcom
    accusative manowce
    instrumental manowcami
    locative manowcach
    vocative manowce

    Derived terms

    verbs
    verbs

    References

    1. ^ Boryś, Wiesław (2005), “manowce”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN

    Further reading