manijak

Polish

Etymology

    From manić + -ak.

    Pronunciation

    Noun

    manijak m pers (female equivalent manijaczka)

    1. (Chełmno-Dobrzyń) fraud, deceiver
      Synonym: oszust

    Derived terms

    verbs

    Further reading

    • Antoni Krasnowolski (1879), “manijak”, in Album uczącéj się młodzieży polskiéj poświęcone Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu z powodu jubileuszu jego pięćdziesięcioletniéj działalności literackiéj (in Polish), Lviv: Czytelni Akademickiéj Lwowskiéj; "Gaz. Narod." J. Dobrzańskiego i K. Gromana, Słowniczek prowincjalizmów zebranych w ziemi chełmińskiej i świeckiej, page 305

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /mǎnijaːk/
    • Hyphenation: ma‧ni‧jak

    Noun

    mànijāk m anim (Cyrillic spelling ма̀нија̄к)

    1. maniac

    Declension

    Declension of manijak
    singular plural
    nominative manijak manijaci
    genitive manijaka manijaka
    dative manijaku manijacima
    accusative manijaka manijake
    vocative manijače manijaci
    locative manijaku manijacima
    instrumental manijakom manijacima