maniheism
Romanian
Etymology
Borrowed from French manichéisme.
Noun
maniheism n (uncountable)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | maniheism | maniheismul | maniheisme | maniheismele |
| genitive-dative | maniheism | maniheismului | maniheisme | maniheismelor |
| vocative | maniheismule | maniheismelor | ||