manidar

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish معنی‌دار (manidar). By surface analysis, mani + -dar.

    Pronunciation

    • IPA(key): /mɑːniˈdɑr/
    • Hyphenation: ma‧ni‧dar

    Adjective

    manidar

    1. meaningful
      Synonyms: anlamlı, manalı
      Antonyms: anlamsız, manasız

    Declension

    Predicative forms of manidar
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) manidarım manidar mıyım?
    sen (you are) manidarsın manidar mısın?
    o (he/she/it is) manidar / manidardır manidar mı?
    biz (we are) manidarız manidar mıyız?
    siz (you are) manidarsınız manidar mısınız?
    onlar (they are) manidar(lar) manidar(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) manidardım manidar mıydım?
    sen (you were) manidardın manidar mıydın?
    o (he/she/it was) manidardı manidar mıydı?
    biz (we were) manidardık manidar mıydık?
    siz (you were) manidardınız manidar mıydınız?
    onlar (they were) manidardılar manidar mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) manidarmışım manidar mıymışım?
    sen (you were) manidarmışsın manidar mıymışsın?
    o (he/she/it was) manidarmış manidar mıymış?
    biz (we were) manidarmışız manidar mıymışız?
    siz (you were) manidarmışsınız manidar mıymışsınız?
    onlar (they were) manidarmışlar manidar mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) manidarsam manidar mıysam?
    sen (if you) manidarsan manidar mıysan?
    o (if he/she/it) manidarsa manidar mıysa?
    biz (if we) manidarsak manidar mıysak?
    siz (if you) manidarsanız manidar mıysanız?
    onlar (if they) manidarsalar manidar mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    References

    • “manidar”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu