mandrină

Romanian

Etymology

    Borrowed from French mandrin.

    Noun

    mandrină f (plural mandrine)

    1. mandrel

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative mandrină mandrina mandrine mandrinele
    genitive-dative mandrine mandrinei mandrine mandrinelor
    vocative mandrină, mandrino mandrinelor