mandolin

English

A mandolin (noun sense 1).
A kitchen mandolin (noun sense 2).

Alternative forms

Etymology

    From French mandoline, from Italian mandolino, diminutive of mandola, a large stringed instrument.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmændə(ˌ)lɪn/, (less common) /ˌmændəˈlɪn/
    • Audio (US):(file)
    • Rhymes: -ɪn

    Noun

    mandolin (plural mandolins)

    1. (music) A stringed instrument of the lute family, having eight strings in four courses, frequently tuned as a violin, and with either a bowl-shaped back or a flat back.
    2. A kitchen tool for julienning vegetables.

    Derived terms

    Translations

    Verb

    mandolin (third-person singular simple present mandolins, present participle mandolining, simple past and past participle mandolined)

    1. To slice using a mandolin; to julienne.
      • 2021, Megan Nolan, Acts of Desperation‎[1], Random House, →ISBN:
        One Monday night I peeled potatoes over the sink, ready to mandolin them into thin slices and bake on top of a pie I had a recipe for in the newspaper on Saturday.

    Further reading

    Maltese

    Etymology

      Borrowed from Italian mandarino.

      Pronunciation

      • IPA(key): /man.dɔˈliːn/
      • Audio (Gozo):(file)
      • Rhymes: -iːn

      Noun

      mandolin m (collective, singulative mandolina, paucal mandoliniet)

      1. mandarin oranges, mandarins

      Norwegian Bokmål

      En mandolin med nyskjærte gulrotskiver
      A mandoline with newly cut carrot slices

      Etymology

      From French mandoline, from Italian mandolino, diminutive of mandola.

      Pronunciation

      • IPA(key): /man.du.liːn/, [mɑn.dʊ.ˈliːn]

      Noun

      mandolin m (definite singular mandolinen, indefinite plural mandoliner, definite plural mandolinene)

      1. (music) mandolin; eight stringed instrument in the lute family
        Han kan spille tusenvis av melodier på mandolinen!
        He can play thousands of melodies on his mandolin!
        • 2001, Kaizers Orchestra, “Bøn fra helvete”:
          Hey, Tony, legg nå ner din mandolin, for det er din tur til å spinne magasinet!
          Hey, Tony, put down your mandolin, because it's your turn to spin the magazine! [sic, a revolver does not have a magazine]
        • 1998, Merete Lien, Vinterlys:
          Et par briller og en glatt gullring, en mandolin.
          A pair of glasses and a smooth, golden ring, a mandolin.
      2. (cooking) clipping of mandolinjern (“mandoline”); cooking utensil used for slicing and cutting juliennes
        Man trenger ikke alltid spesielle verktøy når man lager mat, men en mandolin kan komme til bruk hvis man eventuelt må skjære tynne skiver.
        You don't always need special utensils when cooking food, but a mandoline could potentially come in handy if you need to cut thin slices.
        • 2014, Elisabeth Dalseg, Slik velger du mandolin, DinSide:
          Du kan være så flink med kniven du bare vil. Men selv profesjonelle kokker tyr til mandolinen når de skal skjære syltynne skiver av matvarer.
          You can be as good with a knife as you want. But even professional cooks resort to the mandoline when they need to cut thin slices of food.

      References

      “mandolin” in The Bokmål Dictionary.
      “mandolin” in Norwegian Academy Dictionary (NAOB).

      Norwegian Nynorsk

      Etymology

      From French mandoline, from Italian mandolino, diminutive of mandola.

      Pronunciation

      • IPA(key): /man.du.liːn/, [mɑn.dʊ.ˈliːn]

      Noun

      mandolin m (definite singular mandolinen, indefinite plural mandolinar, definite plural mandolinane)

      1. (music) mandolin; eight stringed instrument in the lute family
        Mandolinen er eit vellydande instrument med en lang historie.
        The mandolin is a euphonic instrument with a long history.
        • 2012, Atle Hansen, Syng meg heim!, Wigestrand:
          [...] så var spetakkelet laus. Trekkspel og gitar, tamburinar og mandolin.
          [...] and then the racket started. Accordion and guitar, tambourines and mandolin.
      2. (cooking) clipping of mandolinjern (“mandoline”); cooking utensil used for slicing and cutting juliennes
        Eit verktøy som alle treng: mandolinen.
        A utensil everyone needs: the mandoline.

      References

      “mandolin” in The Nynorsk Dictionary.

      Polish

      Etymology

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Pronunciation

        • IPA(key): /manˈdɔ.lin/
        • Rhymes: -ɔlin
        • Syllabification: man‧do‧lin

        Noun

        mandolin f

        1. genitive plural of mandolina

        Turkish

        Etymology

          Inherited from Ottoman Turkish ماندولین (mandolin), from French mandoline.

          Noun

          mandolin (definite accusative mandolini, plural mandolinler)

          1. mandolin

          Declension

          Declension of mandolin
          singular plural
          nominative mandolin mandolinler
          definite accusative mandolini mandolinleri
          dative mandoline mandolinlere
          locative mandolinde mandolinlerde
          ablative mandolinden mandolinlerden
          genitive mandolinin mandolinlerin
          Possessive forms
          nominative
          singular plural
          1st singular mandolinim mandolinlerim
          2nd singular mandolinin mandolinlerin
          3rd singular mandolini mandolinleri
          1st plural mandolinimiz mandolinlerimiz
          2nd plural mandolininiz mandolinleriniz
          3rd plural mandolinleri mandolinleri
          definite accusative
          singular plural
          1st singular mandolinimi mandolinlerimi
          2nd singular mandolinini mandolinlerini
          3rd singular mandolinini mandolinlerini
          1st plural mandolinimizi mandolinlerimizi
          2nd plural mandolininizi mandolinlerinizi
          3rd plural mandolinlerini mandolinlerini
          dative
          singular plural
          1st singular mandolinime mandolinlerime
          2nd singular mandolinine mandolinlerine
          3rd singular mandolinine mandolinlerine
          1st plural mandolinimize mandolinlerimize
          2nd plural mandolininize mandolinlerinize
          3rd plural mandolinlerine mandolinlerine
          locative
          singular plural
          1st singular mandolinimde mandolinlerimde
          2nd singular mandolininde mandolinlerinde
          3rd singular mandolininde mandolinlerinde
          1st plural mandolinimizde mandolinlerimizde
          2nd plural mandolininizde mandolinlerinizde
          3rd plural mandolinlerinde mandolinlerinde
          ablative
          singular plural
          1st singular mandolinimden mandolinlerimden
          2nd singular mandolininden mandolinlerinden
          3rd singular mandolininden mandolinlerinden
          1st plural mandolinimizden mandolinlerimizden
          2nd plural mandolininizden mandolinlerinizden
          3rd plural mandolinlerinden mandolinlerinden
          genitive
          singular plural
          1st singular mandolinimin mandolinlerimin
          2nd singular mandolininin mandolinlerinin
          3rd singular mandolininin mandolinlerinin
          1st plural mandolinimizin mandolinlerimizin
          2nd plural mandolininizin mandolinlerinizin
          3rd plural mandolinlerinin mandolinlerinin