maníac
Catalan
Etymology
From Late Latin maniacus, from Ancient Greek μανιακός (maniakós).
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [məˈni.ək]
- IPA(key): (Valencia, Northwestern) [maˈni.ak]
Adjective
maníac (feminine maníaca, masculine plural maníacs, feminine plural maníaques)
- manic (relating to mania)
Noun
maníac m (plural maníacs, feminine maníaca, feminine plural maníaques)
- maniac (one who suffers mania)
Related terms
Further reading
- “maníac”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “maníac”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “maníac” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “maníac”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)