maleficiarius

Latin

Etymology

    From maleficium + -ārius.

    Pronunciation

    Noun

    maleficiārius m (genitive maleficiāriī or maleficiārī); second declension

    1. (Medieval Latin) evil-doer; one who harms, hurts
      Synonym: malefactor
      • 1678, Jus Canonicum‎[1], Joannis Caspari Bencard, page 148:
        Nam poteſt quis maleficiarius eſſe reſpectu unius, & non alterius
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative maleficiārius maleficiāriī
    genitive maleficiāriī
    maleficiārī1
    maleficiāriōrum
    dative maleficiāriō maleficiāriīs
    accusative maleficiārium maleficiāriōs
    ablative maleficiāriō maleficiāriīs
    vocative maleficiārie maleficiāriī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    References

    • Antonius Bartal (1901), Glossarium Mediae Et Infimae Latiniatis Regni Hungariae‎[2] (in Latin), page 401